Afspraak plannen

Wat is een Vrouwencirkel?

Toen ik voor het eerst het woord vrouwencirkel hoorde, kreeg ik allerlei associaties. Van een heksenkring tot een groep oude vrouwen om een haardvuur en vond ik het vooral erg zweverig klinken. En daar had ik een enorme weerstand op.

Spiritualiteit, meditatie, zelfs yoga en vooral chakra leren klonken voor mij als zweverig, als niet waar, als gezever en gezeur, als aanstellerij. How little did I know…

Toen ik, aangedreven door een onbekend verlangen, mij opgaf voor School of Life, zat ik vol weerstand: ik was vooral mentaal en rationeel ingesteld. Niet bewezen, dan niet waar of op z’n minst gerede twijfel. Maar ik moest echt het diepe in als ik verder wilde met deze opleiding (check vooral de website van schooloflife als je meer wilt weten). We startten bijna elke opleidingsdag of -deel met een meditatie, zo enorm confronterend! 

En we werden verplicht om deel te nemen, wekelijks, aan een triade: een groep van 3 studenten uit je leerjaar waarmee je wekelijks via beeldbellen contact had in een vorm waarbij je 10 minuten deelt, terwijl de anderen luisteren en niets zeggen, waarna de anderen reflecteren op hun eigen binnenwereld: wat gebeurde er bij jou toen de ander vertelde? 

Poeh, dat was confronterend, geen aannames, geen adviezen, geen oordeel, geen eigen interpretatie, wat moest ik dan zeggen als iemand sprak, haar pijn deelde of onzekerheden? 

Ik was zo gewend om dan te troosten, iets op te lossen of beter te maken, en nu moest ik kijken naar wat het mij deed… Nou, precies dat: ongemak, onmachtig, machteloos, bang, verdrietig, het voelde alsof ik dezelfde emotie ervoor als degene die sprak en kon er niets mee… ik moest het ‘gewoon’ voelen, verder niets.

" En wauw…. Nu 4 jaar later weet ik, dit is zo enorm helend! "

En wauw…. Nu 4 jaar later weet ik, dit is zo enorm helend! Dat alles er mag zijn, alles, en dat de ander blijft, luistert, naast je staat en niets overneemt, je hoeft niets, geen schuldgevoel, geen schaamte, of wel, even, en dat doorvoelen, er laten zijn, zorgt ervoor dat je hele systeem merkt dat er vervolgens ‘niets’ gebeurt: geen verlies, geen afwijzing, geen straf. De ander is er nog steeds en volgende week zijn ze er weer.

Ook tijdens de lessen, over trauma, over spiritualiteit, over overlevingsmechanismen, over zingeving, over belonging, over verbinding, over energie, over chakra’s, over karakterstructuren, tijdens de meditatie, na het trekken van een inspiratiekaart, werd ik steeds uitgenodigd om te voelen, echt te durven voelen, te delen, of juist niet, wat ik ervaar, wat ik voel, en zo te ervaren dat ik in verbinding kan zijn, de verbinding met de ander kan herstellen, dat ik door pijn kan heen bewegen. 

En geloof me, pijn heb ik gehad, op alle levensgebieden. En ik werd niet afgewezen, de ander bleef. We zaten altijd in een kring, zonder tafel, met een altaar in het midden. Waarom? Iedereen is gelijk, er is geen hoofd (wel een facilitator waarover later meer), je mag alles laten zien, alles is belangrijk, geen verstoppen achter of onder een tafel, en een altaar die voor iedereen is, waar je je eigen steun/steen/betekenisvol krachtdier/beeldje plaatst, zodat je ook daar aanwezig bent en je aandacht op kunt richten: ook in angst is er een punt waar je naar kunt kijken en die je herinnert aan waar je bent: in een kring, op een stoel, vandaag, op deze plek, veilig.

" Dat het er echt mag zijn. Dat jij er echt mag zijn, met alles wat er is. "

En dit, precies dit, gun ik iedere vrouw: als gelijken mogen delen, en dat de ander blijft, blijft luisteren, aanwezig blijft, verbinding ervaren, door pijn te bewegen en het daardoor te helen. 

Dat het er echt mag zijn. Dat jij er echt mag zijn, met alles wat er is.

Daarom begon ik 2,5 jaar geleden de eerste vrouwencirkel in mijn tuin. En in de winter binnen, bij de open haard. En vanaf vorig jaar zomer in de yurt. En mijn angst voor vrouwen: die is zo ontzettend geheeld. Vrouwen zijn mooi, lief, zacht, kwetsbaar, veelzijdig, boeiend, vol en levendig, prachtig en open, als de zee, golvend en stromend. Samen met andere vrouwen dit mogen doen is magisch!

En spiritualiteit? Dat is precies wat jij voor betekenis of vorm jij eraan geeft: het is niet boven of onder: het is alles. Hoe verhoud jij je tot het geheel? Dat is voor mij spiritualiteit: mijn verbinding met het ALLES, met de natuur, met de aarde, met energie, met de ander. Van binnen naar buiten.